Wat is uitspraak rechter in Waalwijk nog waard?

Brabants Dagblad 2017 
 
Ik ben relatief nieuw in deze gemeente. Toch heb ik reeds vier keukentafelgesprekken met hen gevoerd om de hoogte van het PGB dat ik ontvang vanwege medische redenen, vast te stellen. Ik was in de veronderstelling dat deze gesprekken tot doel hadden mijn (on) mogelijkheden objectief in kaart te brengen. Dat bleek al snel een te rooskleurige voorstelling van zaken.
 
Zorg op maat
 
Drie van de vier gesprekken hadden louter tot doel de bezuinigingsmaatregelen van de gemeente door te voeren. Dat gaven de drie ‘ingehuurde onderzoeksmevrouwen’ zelfs ruiterlijk toe. Binnen ‘no time’ werd het PGB voor een half jaar bijna in zijn geheel afgeschaft terwijl mijn (on)mogelijkheden hetzelfde waren gebleven. Een beslissing die geduid wordt met de term ‘zorg op maat’. Vreemd. Men begrijpt blijkbaar niet dat een PGB mensen met een energetische beperking in staat stelt te werken of anderszins zinvol bezig te zijn. En dat zij doorgaans niet een spaarpot hebben om gedurende langere perioden deze zorg zelf in te kopen.
 
Ik heb natuurlijk met behulp van een advocaat bezwaar aangetekend en werd door de commissie van bezwaar, zoals ik had verwacht, in het gelijk gesteld (was een heel moeilijke beslissing, de uitspraak heeft namelijk een half jaar op zich laten wachten). Toch besloot de gemeente anders. Deze commissie zit er blijkbaar vooral of deels voor de vorm. Dus ik naar de rechter. Deze stelde mij, inmiddels anderhalf jaar later, vorig jaar geheel in het gelijk. De gemeente moet me met terugwerkende kracht het PGB over anderhalf jaar, voor zover ze dat nog niet gedaan hadden, terug betalen. En raad eens? Vandaag de dag nog niets, zero, niente ontvangen.
 
Uitvoering gerechtelijke beslissing
 
De verantwoordelijke man is nauwelijks te bereiken en lijkt van de aardbodem verdwenen. Of in bespreking of in training. Andere collega’s hebben niet de expertise om dit op te lossen. Dus afgelopen maandag de burgemeester gebeld. Vandaag werd ik opgebeld door een van zijn onderdanen die sinds vorige maand in dienst is en dit op moet gaan lossen. Zou dat dit jaar nog lukken? Ik woon blijkbaar in een gemeente waar ik niet alleen een advocaat nodig heb om mijn recht te krijgen (zonder advocaat voelt communiceren met deze gemeente als trekken aan een dood paard) maar er ook één nodig heb om de gerechtelijke beslissing(en) uitgevoerd te krijgen.
 
Ik was in de veronderstelling dat alleen in ondemocratische en dictatoriaal bestuurde landen overheden gerechtelijke beslissingen aan hun laars lappen en hun eigen regels hanteren. Helaas, dit gebeurt dus ook in Waalwijk. Daarnaast hoor ik van mijn huisarts dat in deze plaats zelfs een leeftijd van negentig jaar geen argument is om hulp in het huishouden in de vorm van een PGB te ontvangen. Van mijn advocaat verneem ik dat door deze gemeente bewust een ontmoedigingsbeleid wordt gevoerd met betrekking tot de WMO voorzieningen. Ik val hier van de ene verbazing in de andere. Ik wilde ze aanvankelijk niet geloven maar kom nu overtuigd tot dezelfde conclusie.
 
 Norm
 
Mijn ervaring lijkt de norm geworden in plaats van een uitzondering op de regel. Een gemeente die een ‘manier van omgaan met elkaar’ vertegenwoordigt waar ik maar niet aan wil wennen. Bovenal een exemplarisch voorbeeld van hoe de overheid door haar werkwijze een vertrouwensbreuk met de burger bewerkstelligt. 

Bericht Delen?!

Reactie Achterlaten

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.