Vos

Terwijl ik van het natuurgebied, waar ik zojuist gewandeld heb, naar huis fiets zie ik rechts van mij, in de berm van de weg, een dode vos liggen. Wanneer ik vijftig meter verderop omkeer om de vos eens goed te bekijken, zie ik dat hij is aangereden. Hij ligt op zijn rechterzij. Zijn rechter voorpoot wijst omhoog in plaats van omlaag. Ik vermoed dat zijn rechterkant verbrijzeld is. Bloedsporen hebben het asfalt donker gekleurd. Hij had geen schijn van kans.

Gelukkig heeft de bestuurder van de auto hem in de berm van de weg gelegd zodat hij niet opnieuw wordt aangereden. Naast de menselijke slachtoffers en de vele reeën die op deze landbouwweg, genaamd de Koesteeg, worden aangereden, is dit het volgende slachtoffer. Alhoewel ik hem niet persoonlijk gekend heb stemt het beeld van de verbrijzelde vos me verdrietig.

Zebrapad

Omdat ik zowat dagelijks gebruik maak van deze weg weet ik dat er structureel te hard gereden wordt. Tussen de tachtig en honderdtwintig km/u is geen uitzondering waar zestig km/u is toegestaan. Ondanks een verkeersbord dat waarschuwt voor overstekend wild gaan nogal wat automobilisten er blijkbaar vanuit dat vossen en reeën oversteken op een zebrapad na driemaal opzij gekeken te hebben.

Haast

De op deze weg aangereden mensen en dieren zijn het slachtoffer van zinloze haast. Zinloze haast in een poging op tijd op een volgende afspraak te verschijnen. Slachtoffers van de projectie van innerlijke onrust op een gaspedaal en van een raar idee om een weg aan te leggen dwars door een natuurgebied.

Bericht Delen?!

Reactie Achterlaten

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.