Kinderpardon

Vierhonderd kinderen van vluchtelingen worden terug gestuurd naar het (veilige of onveilige?) land van hun ouders. Volgens de staatssecretaris van asielbeleid is deze uitzetting niet zijn schuld maar de schuld van de ouders, die blijven maar procederen, en van het trage systeem voor asielaanvraag. Moeten de kinderen hier dan de gevolgen van ondervinden, vraag ik mij af? Ja dus, gezien de reactie van het kabinet op het burgerinitiatief met het verzoek tot een kinderpardon voor deze groep.

Het gebrek aan mededogen in Den Haag voor de situatie van deze kinderen, vaak hoppend van het ene AZC naar het andere, is groot. Het draagvlak voor dit pardon onder de bevolking lijkt mij daarentegen voldoende groot. Dat is opvallend en zegt iets over het (niet) functioneren van de democratie. 

Een beslissing die enkel met de ratio wordt genomen is doorgaans hardvochtig. Er is moed voor nodig om een afweging te maken vanuit het punt waar hoofd en hart samen komen.

Bericht Delen?!

Reactie Achterlaten

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.